İtalya Ekonomisi: Orta Doğu Gerilimi Büyümeyi Tehdit Ediyor
Orta Doğu’daki jeopolitik gerilimler, İtalya ekonomisinin büyüme tahminlerini olumsuz etkiliyor. Yeni bir resesyon riski gündemde.
İtalya ekonomisi, uzun süredir devam eden yapısal sorunların yanı sıra artan küresel jeopolitik riskler nedeniyle belirsiz bir büyüme sürecine girmiştir. Parlamento Bütçe Ofisi’nin (UPB) son raporları, Orta Doğu’daki çatışmaların İtalya’nın Gayri Safi Yurtiçi Hasılası (GSYİH) üzerinde 0,2 ile 0,4 puanlık bir kayba yol açabileceğini göstermektedir. Meloni hükümetinin daha önce belirlediği yüzde 0,7 olan büyüme hedefini, önümüzdeki günlerde yüzde 0,5 seviyelerine çekmesi bekleniyor. Bu durum, yalnızca bir rakam değişikliği değil, aynı zamanda ülkenin enerji bağımlılığının yarattığı kırılganlığın da bir göstergesi olarak değerlendirilmektedir.
Orta Doğu’daki çatışmaların enerji fiyatlarını artırması, İtalya gibi enerji ithalatına bağımlı bir ekonomi için doğrudan maliyet artışı anlamına gelmektedir. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) verileri, 2026 yılı için İtalya’nın büyüme beklentisini yüzde 0,4’e düşürürken, enflasyonun da tahminlerin üzerinde yüzde 2,4 seviyelerine yükselebileceğini öngörmektedir. Kızıldeniz’deki lojistik sorunların İtalyan limanlarına etkisi ve sanayicilerin artan elektrik maliyetleri, Ocak ve Şubat aylarında yaşanan sınırlı toparlanmayı tehdit ederek, imalat sektöründe yeniden bir yavaşlama riski doğurmaktadır.
Küresel belirsizliklerin artması, hanehalkı ve işletmelerde güven kaybına yol açmakta ve bu durum iç talepte ciddi bir durgunluğa neden olmaktadır. Yatırım harcamalarının artan finansman maliyetleri nedeniyle ertelenmesi, büyüme üzerindeki baskıyı artırmaktadır. Uluslararası Para Fonu (IMF) tarafından yapılan analizler, Euro Bölgesi’ndeki zayıflamanın en çok borç stoku yüksek ülkeleri etkileyebileceğini vurgularken, kamu maliyesindeki daralmanın bütçe disiplini ile büyümeye yönelik teşvikler arasındaki dengeyi bozabileceği belirtilmektedir. Sonuç olarak, Roma’nın bu jeopolitik şoku ne ölçüde absorbe edebileceği, sadece yerel politikalarına değil, aynı zamanda Avrupa Birliği’nin enerji ve savunma stratejilerinde alacağı koordineli kararların hızına bağlı kalacaktır.
